aMaZiNg!!!

Hello! Haha.. wala lang.. just want to share some thoughts for today.. hmmmm.. nakakapagod ang mga araw ko these past few days.. nagvacation na kasi ung mga katulong namen.. haaayyy.. pero okei lang kasi I do my chores willingly and with a smile and most of all I do it for my family.. pati I don’t see it as work, I know na ung ginagawa ko, is my way of expressing them how I love them.. hehe.. ang drama pero seryoso talaga yan, nakakapagod pero fulfilling ung pakiramdam.. hehe.. haaaaayyyyy.. ang sarap matulog kapag pagod ka! Hehe.. smile! grabe! nakaka- inspire!!! Ang daming nangyari sakin these past few days.. they may seem so ordinary pero dun ko nakita at na-realize ung mga messages sakin ni God.. haaayyy.. nakaka- amaze talaga magwork si God sa mga buhay naten.. kasi ganito un, these past few days, parang nag- do- doubt ako sa service ko ngaun kasi its about my problem with the full approval of my parents dun sa service ko sa YFC.. tapos ako pa ung team leader sa darating na camp this May.. so, feeling ko hindi ko magawa ung mga responsibilities ko as chapter head at team leader.. medyo nawawalan na tuloy ako ng eagerness to serve.. I always had that fear na hindi ako papayagan kapag nagpaalam ako sa isang activity namen.. gusto ko kasi na kapag nag- serve ako, merong full approval ng parents ko.. as days go by, I didn’t know na I’m feeding my doubts kasi kung anu- ano na ung iniisip kong negative.. hindi ko pala nakikita ung message ni God sakin.. I thought I am doing nothing pero hindi pala.. sobrang dami palang tao nung ginamit ni God para i- encourage pa ako sa pagseserve ko.. I have my friends in YFC and most of all my parents.. parang dati hindi nila ako tinatanong about my service pero ngayon, kinakamusta na nila ako.. wow! Grabe talaga.. tapos nagkaroon kami ng chapter assembly.. the night before, I decided na I’ll start calling ALL the members of our chapter, kasama na dun ung mga inactive.. pero kinabukasan, halos wala akong boses and sobrang sama ng pakiramdam ko kasi nagkasakit ako (ubo, sipon at sinusitis..) and that afternoon, umalis pa kami ng family ko so medyo nagworry ako kung pano ako makakapagtawag ng maayos.. then, a friend in YFC na ka- chapter ko rin called me sa cellphone and he offered help sa pagtatawag ko sa mga members (thanks David!!).. Praise God! At the end of the day, nagiging okei ung pagtatawag namen.. so when the day of the assembly came, I just hope and pray na marami sana ung pumunta.. 1pm ang call time namen and almost 3pm na medyo konti pa lang kami.. so I thought konti lang ung darating.. minutes passed and to my surprise, little by little, dumadami na kami.. wow! Umabot kami ng 19.. eh parang dati, wala pang 10 ung aattend sa chapter namen.. nakakatuwa lang talaga.. haaayyyy.. mas nakaka- encourage tuloy mag- serve kay God.. and today, halos nawala na lang ng parang bula ung mga doubts ko dati.. it has been replaced by the enthusiasm and passion to serve God.. narealize ko din na last weekend, sobrang nanghihinayang ako kasi hindi ako nakasama sa Kasangga Retreat. i know na marami akong matututunan dun and feeling ko ang dami kong na- miss.. pero a friend in YFC told me na wag manghinayang kasi it only means na mas magandang plan si God para sakin (salamat Freizer!), feeling ko eto ung better plan ni God sakin.. ang dami kong natutunan in a way na sobrang twisted.. i've learned it from my own experience and not from any speakers.. ang galing talaga! Amazing! God really works in our lives.. just keep praying and surely, everthing’s gonna be alright.. GOD IS ENOUGH!!!

hhhmmmmm...

hi! haayyy, ang tagl ko ulit hindi nakapagpost dito ha.. hehe.. alam mo na un kung bakit.. eniwei, wala lang.. just want to share my thoughts at this moment.. haaayyy.. actually, patulog na ko tapos nakita ko ung ate ko na nag- iinternet tapos sabi ko sa kanya na painternet din.. kakagaling ko lang ngayon sa burol ng lola ng isang friend ko sa YFC.. namatay na kasi ung lola nya.. and i know na kasama na si lola ni God ngaun.. grabe, ang galing ni God kasi at that time, naiinis ako sa lola ko (for some reasons..) tapos during nung nagdadasal kami, narealize kong ang swerte ko pa pala kasi may lola pa ko.. tapos malakas pa sya and just here beside us.. nababalewala ko na pala sya.. haaayyy.. ang tindi talaga ni God magpa- realize ng mga mistakes mo.. tatamaan ka talaga.. isa pa, nag- confess kasi ako kahapon nung holy hour tapos kinonfess ko ung about dun sa galit or should i say, sama ng loob ko sa parents ko kasi nga hindi nila ako pinapayagan sa mga YFC activities this past few days.. tapos alam mo ba, sabi sakin ni father na kailangan marealize natin na hindi dapat ung will naten ung masunod.. dapat ung will ni God.. tama!! medyo nakalimutan ko un those times pero ang galing ni God kasi ang dami nyang pinarealize sakin.. MAY GOD'S WILL BE DONE.. haaayyy.. astig talaga.. actually medyo natutuwa nga ako ngaun kasi medyo parang okei na sa kanila ung pagattend attend ko sa mga activities namen eh.. haaayyy.. God works mysteriously talaga.. ayun.. that's all.. gnyt.. bye..